تغییر پارادایم در سلامت روان؛ چرا خودمراقبتی به اندازه درمان اهمیت دارد؟
مدیر مرکز مشاوره دانشجویی دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، با تأکید بر ضرورت بازنگری در مفهوم سلامت روان، خودمراقبتی را مجموعهای از راهبردهای آگاهانه دانست که نقشی همتراز با درمانهای تخصصی در کاهش اضطراب و تقویت تابآوری ایفا میکند.
به گزارش خبرنگار وبدای دانشگاه، دکتر اشرف اکبری دهقی با اشاره به تعریف جامع خودمراقبتی اظهار داشت: خودمراقبتی تنها یک انتخاب نیست، بلکه مجموعهای از رفتارها و راهبردهای آگاهانه است که فرد برای حفظ و ارتقای سلامت جسمی، روانی و اجتماعی خود به کار میگیرد.
وی با استناد به تعاریف سازمان جهانی بهداشت، سلامت روان را مفهومی فراتر از فقدان بیماری دانسته و افزود: سلامت روانِ واقعی شامل توانایی مدیریت هیجانات، کنار آمدن با استرسهای گریزناپذیر زندگی، عملکرد مؤثر و مشارکت فعال اجتماعی است.
مدیر مرکز مشاوره دانشجویی دانشگاه با اشاره به یافتههای پژوهشی تصریح کرد: خودمراقبتی نقش کلیدی در کاهش اضطراب و افسردگی، افزایش رضایت از زندگی، کاهش فرسودگی روانی و تقویت تابآوری دارد و بهطور مستقیم با بهبود کیفیت خواب و تنظیم هیجانی مرتبط است.
دکتر اکبری دهقی در ادامه، ابعاد خودمراقبتی را در پنج حوزه «جسمی، هیجانی، شناختی، اجتماعی و معنوی» دستهبندی کرد و خاطرنشان کرد: توجه متوازن به تمامی این ابعاد، ضامن ارتقای کیفیت زندگی و حفظ سلامت روان دانشجویان است.
وی در بخش پایانی سخنان خود با تأکید بر نقش تکنیکهای نوین در این مسیر گفت: تمرین «ذهنآگاهی» یا توجه آگاهانه به لحظه حال، بدون قضاوت، یکی از مؤثرترین ابزارهای خودمراقبتی است که میتواند به کاهش استرس، کنترل نشخوار فکری و بهبود سلامت روان کمک شایانی کند.
پایان پیام/
نظر دهید